خواب

می نویسم که دیشب وقتی نمی دونم تو کجا بودی، اصلا خواب, بودی یا بیدار، من توی صفحه ات بودم، میون نوشته ها و عکسهات.

می نویسم که نوشته هات رو بیشتر دوست داشتم، اونقد که دلم می خواست بعضی هاش عکس نداشتن تا خودم تصویرشون رو خیالپردازی کنم.

دارم می نویسم و پشت پنجره ابر و آفتاب یه نور عجیب و روشنی درست کردن و مسحورم می کنن.

نمی فهمم کِی گوشی ام از دستم می افته و خوابم می بره.

خواب می بینم که یه جایی ام که نمی دونم کجاست.

تو یه خونه ای که نمی دونم مال کیه. یه خونه بزرگ و روشن و قشنگ....

از یه جایی صدای همهمه میاد و بعد بارون می گیره.

با صدای رعد و برق بیدار میشم.

گوشی ام سُر خورده زیر پتو، پیام نصفه و نیمه ام دیگه نیست!

شاید خواب دیدم. #شهرزاد_الف

+این همه جا واسه نوشتن،چرا اینجا فقط منو اروم میکنه؟...